Çocuk yetiştirme

"Çocuklarınız, sizin çocuklarınız değildir.
Bunlar kendini özleyen hayatın oğulları ve kızlarıdır.
Siz bunların dünyaya gelmelerine vasıta oldunuz, fakat bunlar sizin değildir.
Gerçi onlar sizinle beraberdir, fakat sizin malınız olamazlar.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, fakat düşüncelerinizi asla! Çünkü onların kendilerine has düşünceleri vardır.
Siz onların gövdelerini barındırabilirsiniz, fakat ruhlarınızı barındıramazsınız. Çünkü ruhları yarının sarayındandır. Sizse orasını rüyanızda bile göremezsiniz.
Siz onlara benzemek için uğraşabilirsiniz, fakat onları kendinize benzetmek için uğraşmayınız.
Çünkü hayat, geriye adım atmaz ve dün ile ilgilenmez.
Siz o yaylarsınız ki, çocuklarınızı, birer canlı ok gibi fırlatırsınız.
Oku atan kimse, sonsuzluk içinde aldığı nişan yerini görür ve okunu süratle uzağa vardırmak için, yayını ne kadar bükmek mümkünse, o kadar büker.
Oku atanın elinde büküldüğünüz zaman, seve seve bükülünüz; çünkü oku atan kimse, uçan oku sevdiği gibi, sağlam yayı da sever." demiş Lübnanlı düşünür Halil Cibran çocuklarla ilgili kendisine soru sorulduğu zaman...
Anlayıp uygulayabilene...
NOT: Bu yazı Vehbi Vakkasoğlu'nun Sevgi Merkezli Çocuk Eğitimi Kitabından alınmıştır.

Anne Café

Kendisini şahsen tanımıyorum.Blogunu da tevafuken keşfettim.Kızı Ayşe'yle ilgili tutmuş olduğu bir günce anne café..Ama her yazısını okuyuşumda beni oldukça mutlu eden, olaylara farklı yönlerden bakmamı sağlayan, çoğu zaman yorum yapmadan çıkmayı içime sindiremediğim bir blog..Ki ben blogların sessiz takipçilerindenimdir çoğu zaman.
Kendisine ne kadar teşekkür etsem azdır özellikle bana daha fazla dua etmem için yol gösterdiği için..
Merak edenler için annecafe.blogspot.com

merhaba

Yazmaya başlamak bir tutku, bir ihtiyaç galiba.Aktarmak istediğim onca cümle varken susup oturmayı kaldırmıyor yüreğim artık.Belki zaman zaman saçmalayacağım ama yine de burda yazanlar beni ben yapan şeyler, düşüncelerim..O zaman vira bismillah demeli ve gemiyi yüzdürmeli artık..